Tuesday, October 21, 2025

हिमालयाची सावली... दिवाळीला पावली... दि.२१.१०.२०२५

हिमालयाची सावली... दिवाळीला पावली...

दि. २१.१०.२०२५

दिवाळीच्या मोठ्या दिवशी सायकलिंग परममित्र जयंती गाला याच्या गिरगाव येथील घरी  जितेंद्र आणि जयेश यांच्या बरोबर सदिच्छा भेट दिली.

नवरात्रीमध्ये जयंतीचा पाय मुरगळल्यामुळे त्याला दुखापत झाली होती... आणि डॉक्टरांनी त्याला दोन महिने आराम करण्यास सांगितले होते... जयंतीने घरात बसणे म्हणजे वाघाला पिंजऱ्यात बंद करणे होते... पण जयंतीने वॉकरवर चालत येऊन आमचे स्वागत केले... त्याच्या जिद्दीने आणि उत्साहाने सर्वांना प्रेरित केले...

बोलण्यातली त्याची ऊर्जा अजूनही तितकीच तेजस्वी होती, आणि फोटो काढणे हे त्याचे आवडते काम अजूनही त्याला आनंद देत होते.

त्याच्या भेटीबरोबर त्याच्या वडिलांचीही भेट झाली. अर्धांगवायूमुळे गेली पंधरावर्ष अंथरुणात असलेले ८५ वर्षांचे बाबा म्हणजे खरा चमत्कार होते... सतत अंथरुणात असूनही त्यांना कुठेही बेडसोर नव्हता की चेहऱ्याचे तेज कमी झालेले नव्हते.... त्यांच्या जोडीला होता परमेश्वर नावाचा सेवक...आणि जयंती सारखा मुलगा... पंधरावर्ष जयंतीने दिलखुलासपणे वडिलांची सेवा केली आणि अजून करतो आहे... त्याची चिकाटी आणि मनाची उर्मी पाहून आम्ही सर्व सायकलिस्ट स्तिमित झाले होतो...

एक फोटो काढला तेव्हा जयंतीच्या वडिलांच्या  चेहऱ्यावर उमटलेली हास्याची लकेर मनात खोलवर घर करून गेली.

असा मित्र आणि त्याचे पितृतुल्य वडील... आपत्कालीन परिस्थितीत कसे जगायचे... प्रेमाने आणि धैर्याने कसे वागायचे याचा अमूल्य धडा देत होते...  अशा व्यक्तींचे आपल्या जीवनात अस्तित्व असणे हिच खरी श्रीमंती होती...

आज खरं तर सर्ली सायकलचेही आभार मानायला हवेत, ज्यामुळे जयंतीच्या अंतरंगाची जवळून ओळख होऊ शकली...

आजचा दिवाळीचा दिवस आभाळापेक्षा मोठा झाला होता...  आणि तो अंत:करणाला उजाळणारा अनुभव देणारा ठरला...

एक हिमालय आणि तितकीच मोठी सावली... याचे प्रत्यंतर आले होते...

सतीश जाधव

7977690693

दिपोत्सवातील आनंदक्षण... दि. २१.१०.२०२५

दिपोत्सवातील आनंदक्षण... 
दि. २१.१०.२०२५

दिपावलीच्या या मंगल दिवशी पुन्हा एकदा नायर हॉस्पिटल मधील मित्र सुनील पाटील यांच्या घरी सदिच्छा भेट दिली... ८५ वर्षाचा तरुण सुनील म्हणजे मैत्रीचा अतूट धागा होता...

मनाने  तरुण असणाऱ्या या वयस्क मित्राची मैत्री म्हणजे जिव्हाळ्याचा सोहळा होता... ज्यांना माणसं मनापासून प्यारी असतात, त्यांच्यासोबत गप्पा म्हणजे आनंदाचा उत्सवच...

मृदुभाषी रोहिणी वाहिनींच्या हातचा फराळ म्हणजे खुमासदार मेजवानी होती... सप्तरंगी करंजी, खमंग चकली, मधुर बेसन लाडू आणि खुसखुशीत पोहे चिवडा... गप्पांच्या ओघात सगळं सार हसत खेळत फस्त झालं...

मरणाचे स्मरण असावे... या उक्ती वर दिलखुलास चर्चा झाली... 

या चर्चेचं फलीत होतं... दररोज सकाळी उठल्यावर परमेश्वराचे आभार मानावेत... आजचा दिवस पाहण्याचे भाग्य मला दिले म्हणून... यामुळे कोणतेही दूषित कर्म आपल्या हातून होणारच नाही...

सुसंगती सदा घडो; सुजन वाक्य कानी पडो...
कलंक मतीचा झडो; विषय सर्वथा नावडो...
या मोरोपंतांच्या श्लोकाची आठवण झाली... 

जीवनात आलेली सुनीलसारखी माणसे आपले पथदर्शक असतात... याची जाणीव झाली...

सुनील म्हणजे खरंच माणसं आवडणारा माणूस... त्यांच्या चेहऱ्यावरचा आनंद आणि वाहिनींच्या स्वागतातली आपुलकी या सगळ्याने आजचा मोठा दिवस आणि दिपावली अधिक उजळून गेली...

त्यांच्या मनातून येणारे प्रेमाचे मातृतुल्य भाव... बरंच काही सांगत होते ... हा आनंदाचा हा क्षण असाच राहू दे...  

पाटील कुटुंबियांना पुन्हा भेटायच्या आश्वासनासह त्यांचा निरोप घेतला... 

या भेटीने दिपावलीच्या सणाला आनंदच कोंदण लाभलं...

सतीश जाधव
7977690693