पुन्हा एकदा सायकलच्या साथीने… नव्या उत्साहाने सायकलवारी सुरू... दिनांक १०.०८.२०२६
गेल्या काही दिवसांपासून मनाच्या कोपऱ्यात एकच प्रश्न सतत घुटमळत होता... पुन्हा सायकलवर कधी बसता येईल?
सायकलच्या दोन चाकांबरोबर माझ्या आयुष्याची एक मोठी सफर जोडलेली आहे.
रस्त्यांवरून हजारो किलोमीटर फिरताना मिळालेला आनंद, डोंगर चढताना घेतलेला प्रत्येक श्वास, चेहऱ्यावर येणारा वारा आणि क्षितिजाला गवसणी घालण्याची प्रत्येक नवी उमेद… या सगळ्यामुळे सायकलिंग ही आवड आणि छंद याचबरोबर जगण्याचा एक अविभाज्य भाग बनली आहे.
मात्र २९ जुलैच्या अपघातानंतर सायकल काही दिवसांसाठी बाजूला ठेवावी लागली आणि शरीराला विश्रांती देणे भाग पडले. मन मात्र सतत पुन्हा त्या सायकलच्या साथीची वाट पाहत होते.
आज ब्रिच कँडी हॉस्पिटलमध्ये स्पाईन सर्जन डॉ. समीर दळवी यांची भेट घेतली. DEXA, MRI आणि X-Ray चे सर्व रिपोर्ट त्यांच्यासमोर ठेवले. त्यांनी प्रत्येक रिपोर्ट बारकाईने पाहिला आणि पाठीच्या मणक्यांची प्रत्यक्ष तपासणी केली. आवश्यक न्यूरोलॉजिकल तपासणीही केली. सध्या पाठीच्या विशिष्ट भागात केवळ सुमारे १० टक्के वेदना जाणवत असल्याचे मी सांगितले.
रिपोर्ट आणि तपासणीचा सविस्तर आढावा घेतल्यानंतर डॉक्टरांनी दिलेली माहिती मनाला मोठा दिलासा देणारी होती.
T12 आणि L2 या दोन मणक्यांना फ्रॅक्चर झाले असले तरी त्यामध्ये कोणताही collapse झालेला नाही आणि सध्याची परिस्थिती समाधानकारक आहे. पुढील उपचार औषधोपचार, योग्य काळजी आणि शरीराला आवश्यक वेळ देण्यावर आधारित आहेत.
DEXA स्कॅनमध्ये हाडांची घनता कमी असल्याचे, T-score सुमारे -3 असल्याचे लक्षात घेऊन हाडांची मजबुती वाढवण्यासाठीही उपचार सुरू करण्यात आले आहेत. डॉक्टरांच्या प्रिस्क्रिप्शननुसार Tayo 60K आठवड्यातून एकदा सहा आठवडे, तसेच Calcium supplement दररोज तीन महिने घेण्याचा सल्ला देण्यात आला आहे. वेदना जाणवल्यास Etoricoxib (Etoshine) घेण्याचा सल्लाही देण्यात आला आहे.
एक महिना नियमित उपचार आणि आवश्यक काळजी घेतल्यानंतर पुढील तपासणी करण्यात येणार आहे. त्यानंतर Standing Lumbosacral/Dorsolumbar Spine X-Ray – lateral view करून फ्रॅक्चरची स्थिती तपासली जाणार आहे. तसेच डॉक्टरांनी स्पष्टपणे सांगितले आहे की लांब पल्ल्याची Touring Cycling आणखी चार आठवडे टाळायची आहे.
आणि मग आले ते शब्द… ज्यांची गेल्या काही दिवसांपासून मन आतुरतेने वाट पाहत होते!
“छोटे, रूटीन सायकलिंग सुरू करण्यास हरकत नाही.”
बस्स!
हे काही शब्द ऐकले आणि जणू मनावर ठेवलेला मोठा दगडच बाजूला झाला. चेहऱ्यावर नकळत हास्य उमटलं. कारण सायकल काही दिवसांपासून स्थिर होती; पण सायकलवारीची स्वप्नं मात्र कुठेच थांबली नव्हती.
त्याहून मोठा दिलासा म्हणजे पाठीचा पट्टा लावण्याची गरज नाही, इंजेक्शनची आवश्यकता नाही आणि ऑपरेशनची तर अजिबातच गरज नाही. योग्य औषधोपचार, काळजी आणि वेळ देऊन शरीराला सावरण्याची संधी द्यायची आहे.
ब्रिच कँडी हॉस्पिटलमधून बाहेर पडताना पावलांमध्ये पुन्हा एकदा वेग जाणवत होता. शरीरावरची दुखापत अजून पूर्णपणे विसरलेली नाही; मात्र मनात पुन्हा एकदा सायकलच्या चाकांचा आवाज घुमू लागला होता.
या संपूर्ण प्रसंगाने एक गोष्ट पुन्हा अधोरेखित केली... अपघातामुळे आलेलं गंडांतर आयुष्याचा वेग काही काळ कमी करू शकते; पण ध्येयावरचा विश्वास थांबवू शकत नाहीत.
या कठीण काळात औषधोपचार आणि डॉक्टरांचे कौशल्य लाभलेच; पण त्याचबरोबर कुटुंबीय, नातेवाईक, मित्रमंडळी आणि असंख्य स्नेहीजनांनी दिलेल्या प्रेमळ शुभेच्छा, प्रार्थना आणि आशीर्वादांची ऊब सतत सोबत होती. फोनवरून विचारपूस करणारे, संदेश पाठवणारे, प्रत्यक्ष भेटून धीर देणारे आणि मनापासून प्रार्थना करणारे प्रत्येक जण या सायकल वारीचा एक भाग बनले होते...
त्या प्रत्येक प्रेमासाठी, प्रत्येक शुभेच्छेसाठी आणि प्रत्येक आशीर्वादासाठी मनःपूर्वक कृतज्ञता!
आता पुन्हा एकदा सुरुवात होत आहे…
मोठ्या राईडची घाई नाही… पण लांब पल्ल्याच्या प्रवासाची स्वप्नं मात्र पूर्वीसारखीच जिवंत आहेत…
आता शरीराची साथ घेत, प्रत्येक पेडलसोबत पुन्हा एक नवा प्रवास घडवायचा आहे!
आधी छोट्या राईड्स…
मग शरीराची साथ पाहत हळूहळू वाढणारे अंतर…
डॉक्टरांचा सल्ला आणि शरीराचे संकेत यांचा आदर करत पुन्हा वाढणारा आत्मविश्वास…
आणि चार आठवड्यांनंतर, परिस्थिती समाधानकारक राहिली तर, पुन्हा एकदा त्या लांब पल्ल्याच्या Touring Cycling च्या रस्त्यांकडे वाटचाल!
उद्या सकाळी पुन्हा सायकलची घंटी वाजेल…
पेडलवर पाय पडेल…
चाकं हळूहळू फिरू लागतील…
रस्त्याच्या दोन्ही बाजूंनी निसर्ग धावत जाईल…
वारा पुन्हा चेहऱ्यावर येईल…
आणि क्षितिजाकडे पाहताना मन पुन्हा एकदा म्हणेल
“चला… सायकलवारी पुन्हा सुरू झाली!”
कारण सायकलिंग ही आवड आहे, ती उत्कटता आहे आणि सर्वांत महत्त्वाचं म्हणजे ती जगण्याची ऊर्जा आहे!
या पुनरागमनाच्या प्रवासात साथ देणारे डॉ. समीर दळवी आणि संपूर्ण वैद्यकीय टीम यांचे मनःपूर्वक आभार.
सायकल थांबली होती…
पण स्वप्नांची सफर कधीच थांबली नव्हती...
जय श्री राम!
सतीश कुसुम विष्णू जाधव
सायकलवारी… अविरत वारी…!
