Friday, September 26, 2025
११४ वे रक्तदान... हेच आहे जीवनदान.... मित्रांच्या संगतीने रक्तदानाचे प्रेरणादायी पर्व..
Tuesday, September 16, 2025
सुरांच्या सोहळ्यात सुवर्णक्षण साकारणारी सोगोप्रीत संगीत संध्या... रविवार दि. १४ सप्टेंबर २०२५
Saturday, September 13, 2025
मित्रमैफिल जमली… 🌧️☕🐟दि.१३.०९.२०२५
मित्रमैफिल जमली… 🌧️☕🐟
दि. १३.०९.२०२५
पुण्याचा परममित्र सतीश टंकसाळे उर्फ बाबा आणि गिरगावचा अनंत दाभोलकर यांची भेट झाली... खूप महिन्यांनी...
सतीश उर्फ बाबा काल प्रतिथयश गायिका शोभा मुदगल ह्यांचा बारिश हा शास्त्रीय उपशास्त्रीय गाण्यांचा कार्यक्रम पाहण्यासाठी चर्नी रोड येथील रॉयल ऑपेरा हाऊस थिएटर मध्ये आला होता...
आम्हा मित्रांना खास भेटण्यासाठी आज मुंबईत बाबा थांबला होता... सायंकाळी बरोबर पाच वाजता रिगल पॅलेस हॉटेल मधील सूट नंबर ११७ मध्ये अनंत दाभोलकर सह एन्ट्री घेतली...
वेळेचा भोक्ता असणारा बाबा आम्ही पाच मिनिटे लवकर पोहोचल्यामुळे अतिशय खुश झाला होता... कडकडून मिठी.मारली... आज खूप दिवसांनी गळाभेट घेतली होती...
चहाच्या घोटाबरोबर सुरू झाली गप्पांची मैफिल... बाबाला ऐकणे हिच भूमिका आम्ही दोघांनी घेतली होती... जुन्या गोड आठवणी... बाबा भरभर बोलत होता... आम्ही तुडुंब हसत होतो... त्याच्या बालपणीचा ज्योतिष शास्त्रीबाबाचा जोक पुन्हा सांगताना सतीशबाबा जाम खुश झाला होता...
बाहेर पावसाची रिमझिम सुरू होती आणि इकडे बाबा गप्पांच्या धूमधडाक्यात जोरदार बरसत होता... बाबांसोबत आम्ही सुद्धा जुन्या आठवणीत हरपून गेलो होतो...
पंचरत्न इमारती शेजारील रिगल हॉटेल मधून बाहेर पडून गिरगाव चर्च शेजारील श्रीराम हॉटेल मध्ये आलो... आता खाण्याबरोबर गप्पांची मैफिल रंगली... बाबाला सोलकढी थंड नको होती म्हणून वेटरने एक आयडिया केली आमच्या फ्रेश लाईम सोडा सोबत... थंड सोलकढी ओव्हन मध्ये ठेऊन गरम केली... बाबा एकदम खुश...
अनंताच्या आवडीचे मासे मिळण्याचे हे हॉटेल होते... उकडलेले चणे, फिश फिंगर, बोंबील आणि मांदेली या सोबत तीनचार चटण्या... नक्की गप्पांनी पोट भरले की मासे खाण्याने भरले ते कळलेच नाही...
चौथा मित्र राजेशला पाठवण्यासाठी माशांचे फोटो काढले... कारण त्याला आम्ही खूप मिस केले होते...
अतिशय खुमासदार जेवणयुक्त स्टार्टर दिल्याबद्दल श्री राम हॉटेल मधील स्टाफला खूप धन्यवाद दिले... आणि बाहेर पडलो... पाऊस सुरूच होता... बाबा म्हणाला आज खूप दिवसांनी दिलखुलास हसलो... आता फार हलकं वाटतं आहे...
तेथून पंचरत्न पानवाल्याकडे आलो... कलकत्ता मसाला पानाचा तोबरा तोंडांत भरला आणि आजच्या मित्र भेट मैफलीची सांगता झाली...
रिगल हॉटेल जवळ बाबाचा निरोप घेताना... पावले जड झाली होती... आता पुढील मैफिल बाबाच्या पुण्याजवळील फार्म हाऊस वर होणार आहे... आणि त्यानंतर राजेशच्या कसारा येथील बंगल्यावर... या वयात मित्र का असावेत याची प्रकर्षाने जाणीव झाली...
सतीश जाधव
7977690693
@@@@@@@
Friday, September 12, 2025
"सायकलिंग, मित्र आणि मस्तीची सकाळ... दिनांक ११.०९.२०२५...
Monday, September 8, 2025
ट्रॉम्बेच्या किनाऱ्यावर सापडला मायेचा खजिना...दि. ०८ सप्टेंबर २०२५...
ट्रॉम्बेच्या किनाऱ्यावर सापडला मायेचा खजिना...
दि. ०८ सप्टेंबर २०२५...
काल फोन आला विकासचा... ट्रॉम्बेच्या ताईकडे खेकडे आले आहेत म्हणून... आणि ठरले उद्या सकाळी विकासची बहीण विद्याकडे ट्रॉम्बेला सायकलिंग करत जायचे...
आज सकाळी सुरू झाली राईड ट्रॉम्बेकडे... प्रियदर्शिनी इमारतीजवळ मी हाय कोली... चा स्टॅच्यु लागला...
योगायोग होता कोळीवाड्यात चाललो होतो... आणि कोळ्यांच आणि खेकड्याच दर्शन व्हावं...
पुढे चेंबूरला किसन भेटला... सायकलिंग करत सकाळच्या रपेटला चालला होता... डोक्यात ना हेल्मेट... ना हातात ग्लोव्हज... त्याला सांगितल्यावर म्हणतो कसा... आज छोटी राईड आहे ना... सांगितले राईड छोटी असो वा मोठी "सेफ्टी फर्स्ट"... आनंदाने कबूल झाला...
बोलता बोलता त्याने हाताच्या मसाजचे टेक्निक दाखवले... इंटेन्स सायकलिंग करताना हात सुन्न पडले की जोरदार टाळी कशी वाजवायची हे शिकविले... माझ्या हातावर प्रात्यक्षिक सुद्धा करून दाखवले...
ठेंगणा ठुसका... बोलण्यात चटपटीत... गाणी गाण्यात हुशार... मॅरेथॉन रनर... शरीरशास्त्राची बारकाईने जाण असलेला प्रशिक्षित मालिशवाला... असा अष्टपैलू आविष्कार असलेला किसनचा हात अतिशय तगडा होता... आणि त्यावरूनच जाणवलेले हस्तकौशल्य अफलातून... निव्वळ दहा मिनिटांच्या भेटीत त्याचे व्यक्तिमत्व अक्षरशः मोहित करून गेले...
“आपल्याकडे आहे ते इतरांना देत राहावे” हेच त्याचे ब्रीद... किसनच्या त्या दिलखुलास स्वभावाने मन तर जिंकलेच… आणि त्याला मालिशसाठी घरी बोलवायचे मनोमन नक्की केले...
इतक्यात विकासाचा फोन आला... तो BARC गेट जवळ वाट पाहत होता... सकाळी पाच वाजता खांदेश्वर वरून पेडलिंग करत निघालेला विकास माझ्या भेटीसाठी थांबला होता...
MTB सायकल घेऊन आला होता विकास... तेथून तडक ट्रॉम्बे जेटीवर गेलो...
ओहोटी असल्यामुळे मासेमारी बोटी जेट्टी पासून दूर अंतरावर उभ्या होत्या...
जाळ्यात सापडलेले मासे छोट्या बोटीत टाकून किनाऱ्याकडे ढकलत आणण्याचे काम कोळी बांधव करत होते... ओल्या वाळूत होडीच्या ढकलण्यामुळे पाणवाट तयार झाली होती...
समोरून उगवणारा सकाळचा सूर्य मनात नीरव शांतता निर्माण करत होता...
सोन्याच्या किरणांनी समुद्राचे दर्पण उजळले होते...आणि नवी उमेद घेऊन पहाटेचे आकाश खुलले होते... निसर्गाचे हे असंख्य रंग अनुभवत, त्यात मन हरपून जाण्याचा क्षण हिच संपन्नता असते... आणि त्या लयीत विरघळणे म्हणजेच अखंड आनंदाचे अविनाशी निधान होते...
तेथून अटल सेतूचे दर्शन झाले...
सेतूच्या ह्या अतिशय महत्त्वाकांक्षी प्रकल्पामुळे मुंबईचे दळणवळण आणि जनजीवन खूप सुसह्य झाले आहे...
तेथून मागे परतत ट्रॉम्बे कोळीवाड्यात विकासाच्या बहिणीकडे विद्याताईकडे जायला निघालो तर वाटेत विकासाची सायकल पंचर झाली... ती तशीच ढकलत विद्याकडे आलो... प्रथम पंचर काढले... आता विकास पंचर काढण्यात एकदम पटाईत झाला आहे...
घरात शिरताच तव्यावर तळण्याचा खमंग सुगंध नाकात शिरला... हात धुण्याच्या बहाण्याने किचन मध्ये गेलो असता तळत असलेली भरली कारली सूरमयीच्या तुकडी सारखी भासली... तांदळाची लुसलुशीत भाकरी आणि हिरवी चटणी भरलेली कारली खाताना मन तल्लीन झाले...
ठक्कर बेकरीची बिस्किटे, ड्रायफ्रुट लाडू, आणि फक्कड चहा... विद्याताईच्या घरातली शाकाहारी मेजवानी एकदम भारी होती... विकासचे भाऊजी आणि भाचा यांची भेट झाली... दोघेही कामावर जाण्याच्या लगबगीत होते... भाच्याचे लग्न ठरल्यामुळे संपूर्ण घर खुशीत दिसत होते...
आणि मग सुरू झाला मेजवानीचा दुसरा भाग... विद्या ताईने हसत हसत दोन पिशव्या हातात दिल्या. एका पिशवीत होते लाख भरलेले जिवंत खेकडे, तर दुसऱ्या पिशवीत खाडीची टवटवीत, फडफडीत कोळंबी... खास घरी न्यायला... पैसे घ्यायचं नावही नव्हतं... विद्या ताईला म्हटलं, या पुढे मला पुन्हा ट्रॉम्बेत बोलवायचं असेल तर पैसे घ्यावेच लागतील...
एक मात्र हृदयात ठसले... मुंबईचे हे भूमिपुत्र एकदा का कुणाला आपलंसं मानतात... तेव्हा त्यांचं दिल खोलके प्रेम... पैशापेक्षा हजारपट श्रीमंत भासतं... आणि त्या निखळ मायेपुढे जगातील प्रत्येक व्यवहार क्षणात लहान ठरतो...
विकाससह विद्याताईचा निरोप घेतला... BARC नाक्यावर विकास वाशीकडे वळला... त्याचा रामराम घेऊन भरभरून मिळालेल्या प्रेमाच्या सागरावर विराजमान होऊन परतीची सफर सुरू झाली...
आजची चाळीस किमी राईड मुंबईच्या समस्त भूमिपुत्रांना सादर अर्पण...
सतीश जाधव
7977690693
Sunday, August 31, 2025
छत्रपती शिवाजी महाराज चातुर्य गरुडझेप सायकल राईड... १७ ते २७ ऑगस्ट २०२५...
छत्रपती शिवाजी महाराज चातुर्य गरुडझेप सायकल राईड... १७ ते २७ ऑगस्ट २०२५...
जय भवानी जय शिवाजी
छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या जाज्वल्य इतिहासाचा जयघोष करण्यासाठी... शिवचातुर्य दिन १७ ऑगस्ट २०२५ रोजी गरुडझेप सायकल आणि मशाल घेऊन धावण्याच्या मोहीमेची तेजोमयी सुरुवात झाली... ती आग्र्याच्या लाल किल्यासमोरील छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या अश्वारूढ पुतळ्या पासून...
या तेजोमय मोहिमेचा शुभारंभ झाला महाराष्ट्राचे सांस्कृतिक कार्यमंत्री श्री आशिष शेलार यांच्या शुभहस्ते... आणि आश्वासन मिळाले... आग्र्यात छत्रपतींचे भव्य स्मारक बनविण्याचे...
ही सायकल मोहीम... ११ दिवसांच्या अखंड आणि प्रचंड प्रयासाने... २७ ऑगस्ट रोजी स्वराज्याची पहिली राजधानी राजगड किल्ल्याच्या पायथ्याशी शिवरायांची विजयी भगवी पताका फडकवून पूर्णत्वाला गेली...
१३१० किमीची ही सायकलिंग मोहीम सहनशक्तीचा परिपाक होता... प्रखर ऊन, मुसळधार पाऊस, ऑफ रोडिंग रस्ते, घाटांचे आव्हान आणि विरुद्ध वाऱ्याचा प्रहार... या प्रत्येकाशी छत्रपतींच्या मावळ्यांनी सिंहाच्या ताकदीने सामना केला....
तरुणांना लाजविणाऱ्या ५६ यंग सिनियर्स सायकलपटूंनी दररोज १२५–१४० किमी सायकल चालवत, छत्रपतींच्या जयघोषात स्वराज्याकडे नेणारा हा हिंदूधर्म रक्षणाचा खडतर मार्ग पार केला... यात नऊ लढवय्या महिला सामील होत्या...
आग्रा... ग्वालियर... शिवपुरी... गुना... पाचोर... देवास... ठिकरी... नरडाना... चांदवड... संगमनेर... भोसरी… आणि अखेरीस स्वराज्याचा इतिहास घडविणाऱ्या राजगडावर या मोहिमेची सांगता झाली...
प्रत्येक शहरात सायकल मोहिमेला प्रचंड प्रतिसाद मिळत होता... स्थानिक सायकलिस्ट हसऱ्या चेहऱ्याने स्वागत करत होते आणि पुढील वर्षी मोहिमेत सामील होण्याचे आश्वासन देऊन प्रेरणादायी सोबत देत होते....
गुना येथे भेटलेला सायकलिस्ट आशिष गलगले जानी दोस्त बनला... पुढच्या वर्षी या मोहिमेत तो सामील होणार आहे...
भोपाळचा हेमंत खरे फोन करून मार्ग दाखवत होता... धामनोद येथे भेटलेला आणि आपुलकीने शिवज्योतीबाबत चौकशी करणारा अग्रवाल पुढच्या वर्षी मोहिमेला मदत करणार आहे...या मोहिमेचे शिल्पकार आणि प्रेरणास्थान... गरुडझेपचे संस्थापक व विश्वस्त मारुती आबा गोळे यांच्या अथक प्रयत्नामुळे १७ ऑगस्ट या दिवसाला शिव चातुर्य दिन म्हणून सरकारने शिक्का मोर्तब केले आहे... छत्रपतींचा जाज्वल्य इतिहास जनमानसांच्या दिलात रुजावा... म्हणून भारतीय पोस्ट विभागाने शिवचातुर्य स्मरण तिकीट प्रकाशित केले... राजगड किल्ल्यावर या तिकिटाचे लोकार्पण करण्याचा क्षण माझ्या जीवनातील अतीव आनंदाचा क्षण होता ...
तसेच सायकल मोहिमेचे शिल्पकार प्रकाश केदारी, शिरीष लोणकर, किरण पाटील आणि गणेश आगाशे त्यांच्या निर्धारपूर्वक आणि अप्रतिम नियोजनाने ही सायकल मावळ्यांची तेजोमयी मोहीम पूर्णत्वाला गेली...
या हिंदवी स्वराज्याच्या मार्गावर माझ्यासोबत असलेले धैर्याचे सहशिलेदार नवनीत वरळीकर, महेंद्र निकम, विठ्ठल चव्हाण आणि चंद्रशेखर जगताप... सर्वांनी एकदिलाने छत्रपतींची महती भेटणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीस सांगितली... आणि ही मोहीम यशस्वीरित्या पूर्ण केली... त्यांच्या पुढील टुरिंग सायकलिंग कार्यक्रमासाठी ही मोहीम अतिशय उपयुक्त ठरणार आहे...
प्रत्येक भारतीयाने आग्र्याच्या ताजमहाला सोबत छत्रपतींचे होणारे भव्य स्मारक पाहावे, हिच श्रींची इच्छा आहे...
या मोहिमेच्या निमित्ताने खूप नवीन मित्र मिळाले तर जुने मित्र नव्याने उमगले...
मोहिमेत सामील असणाऱ्या नऊ रणरागिणी महिला या तर आमच्या प्रेरणास्रोत होत्या...
आबांनी सहा वर्षांपूर्वी पेटवलेली गरुडझेपेची ज्योत... आज विराट ज्वाला होऊन प्रज्वलित होत आहे प्रत्येकाच्या मनात...
आग्रा आता छत्रपतींच्या नावाने ओळखला जावा... हिच लोकभावना आहे...
बस्स... आता एकच ध्यास… भारताच्या प्रत्येक कानाकोपऱ्यात छत्रपती शिवाजी महाराजांचा जयघोष दुमदुमत राहावा… आणि त्यांचा जाज्वल्य इतिहास सायकलिंगच्या मार्गाने प्रत्येक भारतीयापर्यंत पोहोचावा...
🙏 जय जिजाऊ! जय शिवराय! 🚩
सतीश जाधव
7977690693