*दत्ता मामा... माझे स्फूर्तीस्थान....*विलेपार्लेच्या हनुमान मार्गावरील आजची प्रसन्न सकाळ... हातात सायकल, चेहऱ्यावर समाधान, अंगावर साधा पांढरा झब्बा व पायजमा... आणि वयाच्या ८८ व्या वर्षीही चिरतरुण चेहरा... हा आहे दत्ता मामा... माझ्या आयुष्याचा मार्गदर्शक... सायकलसह जीवनशैली शिकवणारे माझे प्रेरणास्थान...१९७२ साली घोडा सायकलवरून मुंबई ते गोवा असा दमदार प्रवास करणारा मामा... त्या काळातही सायकलच्या प्रेमात होता आणि आजही आहे... त्याच्या हातून घेतली सायकलची धुरा... आणि आध्यात्मिक साधना... माझ्या सायकल वारीची प्रेरणा त्याच्यापासूनच आली आहे...दत्ता मामाचा खरा खजिना आहे ज्ञानात... मामाकडे असलेलं सगळ्यात मौल्यवान वैभव म्हणजे त्याच सखोल ज्ञान...संस्कृत व उर्दू भाषेत विशारद... सध्या गुजराती भाषेचा धांडोळा घेत आहेत... भगवतगीता हा त्यांचा श्वासच आहे... विशेष म्हणजे १६ वा अध्याय त्याला मुखोद्गत आहे... केवळ पांडित्यच नव्हे, तर त्या ज्ञानातला सखोलपणा आणि विनम्रता त्यांच्या बोलण्यातून सतत जाणवते...गृहस्थ जीवन जगतानाच त्याने वेद, उपनिषदे, भगवद्गीता, गुरुचरित्र, दासबोध यांचा गंभीर अभ्यास केला आहे... त्यांच्या डोळ्यांत एक विलक्षण चमक आहे... उत्साहाची आणि अनुभवाची...वयाच्या या टप्प्यात वृद्धाश्रमात सेवा द्यावी, अशी मामा इच्छा बाळगतो... निरोगी जगणं जगत... दुसऱ्यांची काळजी घेणं हे मामाच्या जीवनाचं साधन आहे...सायकल चालवताना... संतुलन राखा... कितीही खडतर मार्ग आला तरी चिकाटी ठेवा... आणि अंतर्मुख होऊन सायकल वारी करा... ही मामाची शिकवण... माझा श्वास झाला आहे... न थांबता साथ देणारा...मामा सायकल गुरुमंत्र देणारा ऋषी आहे... त्याच्या सहवासात दोन तास होतो... आणि सकारात्मक ऊर्जेच भंडार घेऊन घरी निघालो...माझं भाग्य आहे की असा आगळावेगळा मामा माझ्या आयुष्यात आहे. आजची ४४ किमी राईड त्यांच्या चरणी अर्पण करतो...सतीश जाधव7977690693

दत्ता मामा... माझे स्फूर्तीस्थान....

विलेपार्लेच्या हनुमान मार्गावरील आजची प्रसन्न सकाळ... हातात सायकल, चेहऱ्यावर समाधान, अंगावर साधा पांढरा झब्बा व पायजमा... आणि वयाच्या ८८ व्या वर्षीही चिरतरुण चेहरा... हा आहे दत्ता मामा...

 माझ्या आयुष्याचा  मार्गदर्शक... सायकलसह जीवनशैली शिकवणारे माझे  प्रेरणास्थान...

१९७२ साली घोडा सायकलवरून मुंबई ते गोवा असा दमदार प्रवास करणारा मामा... त्या काळातही सायकलच्या प्रेमात होता आणि आजही आहे...

 त्याच्या हातून घेतली सायकलची धुरा...  आणि आध्यात्मिक साधना... माझ्या सायकल वारीची  प्रेरणा त्याच्यापासूनच आली आहे...

दत्ता मामाचा खरा खजिना आहे ज्ञानात... मामाकडे असलेलं सगळ्यात मौल्यवान वैभव म्हणजे त्याच सखोल ज्ञान...

संस्कृत व उर्दू भाषेत विशारद... सध्या गुजराती भाषेचा धांडोळा घेत आहेत...  भगवतगीता हा त्यांचा श्वासच आहे... विशेष म्हणजे १६ वा अध्याय त्याला मुखोद्गत आहे...  

केवळ पांडित्यच नव्हे, तर त्या ज्ञानातला सखोलपणा आणि विनम्रता त्यांच्या बोलण्यातून सतत जाणवते...

गृहस्थ जीवन जगतानाच त्याने वेद, उपनिषदे, भगवद्गीता, गुरुचरित्र, दासबोध यांचा गंभीर अभ्यास केला आहे... त्यांच्या डोळ्यांत एक विलक्षण चमक आहे...  उत्साहाची आणि अनुभवाची...

वयाच्या या टप्प्यात वृद्धाश्रमात सेवा द्यावी, अशी मामा इच्छा बाळगतो...  निरोगी जगणं जगत...  दुसऱ्यांची काळजी घेणं हे मामाच्या जीवनाचं साधन आहे...

सायकल चालवताना... संतुलन राखा...  कितीही खडतर मार्ग आला तरी चिकाटी ठेवा... आणि अंतर्मुख होऊन सायकल वारी करा... ही मामाची शिकवण... माझा श्वास झाला आहे... न थांबता साथ देणारा...

मामा सायकल गुरुमंत्र देणारा ऋषी आहे... त्याच्या सहवासात दोन तास होतो...  आणि सकारात्मक ऊर्जेच भंडार घेऊन घरी निघालो...

माझं भाग्य आहे की असा आगळावेगळा मामा माझ्या आयुष्यात आहे. आजची ४४ किमी राईड  त्यांच्या चरणी अर्पण करतो...

सतीश जाधव

7977690693